آوای امید و زندگی
برو پیامکهای زندگی * کولهبارت را بردار، دست تنهایی خود را تو بگیر، و از آیینه بپرس منزل روشن خورشید کجاست؟ * بهترین واژه همان لبخند است که ز لبهای همه دور شده است. * شوق دریا اگرت هست، روان باید بود. ورنه در حسرت همراهی رودی، به زمین خواهی شد! * خدایا! یاریام کن اگر چیزی شکستم دل نباشد. * به خاطر خاطرههایت، خاطرت در خاطرم خاطرهانگیزترین خاطرههاست. * گلهای آفتابگردان در روزهای ابری بلاتکلیفند مثل من در روزهای بیتو. * دوری، دوستیهای کوچک را نابود ولی به دوستیهای بزرگ عظمت میبخشد. * همیشه ماندن دلیلی بر عاشق بودن نیست. خیلیها میروند تا ثابت کنند عاشقند. * همیشه در تاریکی ناامیدی، چشمهایی هستند که ما را میبینند. * مگو با خار هم نازکتر از گل! * در نگاه کسی که پرواز نمیفهمد هرچه بیشتر اوج بگیری کوچکتر میشوی. * یک نقطه بیش نیست فرق «رحیم» و «رجیم» از نقطهای بترس که شیطانیات کند. * مهر دل ما مدام تقدیم شما / عمری که شود به کام، تقدیم شما / پیدا نشد آن هدیه که در شأن شماست / یک باغ گل سلام تقدیم شما. * دستهایی که کمک میکنند مقدستر از لبهایی هستند که دعا میکنند. * صفای آدمای پابرهنه اینه که ریگی به کفششون نیست. * انگار پای ثانیهها سنگ میشود وقتی دلی برای دلی تنگ میشود. * رفتن همیشه رسیدن نیست ولی برای رسیدن باید رفت. در راه آسمان باز است، پرواز را بیاموز. هر چه هستی باش !!! با ای ای آی با توام ای با ای با ای غم ای هر چه هستی باش ! اما نه هر اما سراپا اشکى و به خود مىگویى عمر، زمینى است فراخ. تو با ریلهاى معاصى از روى زمین زندگى مىگذرى و گناهان را واگن واگن به دنبال خودت قطار مىکنى. چه مىشود کرد؟ آیا خدا وقتى دیگر به تو خواهد داد و تو دوباره خواهى توانست به دیار ایمان و عصمت بازگردى.
زندگی سرشار از شور است،پاره ای از آن باش there is excitement in your life be a part of it.
اما نه با باد!
راهت را چنان در پیش گیر
که نسیم از روبرو بوزد
تا در خستگی
عرقت را بخشکاند
و خنکای دستهایش
چهره ات را نوازشگر باشد
شاید،گیسوانت را در هم بریزد
یا بر چشمانت ،خاشاکی بپاشد
اما نهراس
که با نم اشکی
آن را از چشم میتوان زدود
و میتوان ادامه داد
رفتن را
تا رسیدن،
اراده ی تو
باد را خواهد کشت...
برو!
تو خدایى دارى که نوازشگر و بخشنده است. تو خدایى دارى که رحیم و رحمان است. تو خدایى دارى خوبتر از همه کسانى که مىشناسى. بیا، پس بیا دستانت را بالا ببر. او هیچ دستى را رد نمىکند. او مهربان و عزیز است.
تو سراپا اشکى، از شوق بندگى، از شوق بیدارى و وصل به ملکوت. تو سراپا اشکى تا واگن گناهان از تو جدا شود و بتوانى آزاد و رها از شوق رسیدن به در رحمت، پر بگشایى.
دوباره دستهاىِ پرتمنایم را به انتظار وجود نورانىات پیوند مىزنم. قافلهسالار دلهاى منتظر! دلم در پشت پنجره فقط آسمان ابرى و اشکآلود را تجربه کرده است. ببین قامت دلم چگونه شکسته است تا دردهاى نگفتهاش را با تو فریاد کند. جایگاه سبز نگاهت، سالهاست که خلوتگه رازهایم شده است، و من امروز در انتظارت لحظهها را مىشمارم. اى همه خوبى! حالا سطر سطر نوشتههایم رنگ نور را دارد و من مسافرى چشم به راه، با کولهبارى از دلتنگى هستم که نامت را فریاد مىکنم.
مهربانم، تو خود مىدانى که تنها و خالىام، بیابان بىکسى، بىهیچ رهگذرى سالهاست که در سکوت روحم فرو رفته است به من بگو که از کدامین جاده به سوى سعادت آغوش بگشایم؟ به من بگو چگونه دیدارت را نزدیک ببینم شاهد باشم یا مهدى!
زندگی آمیخته به تلاش است ، با آن آغاز کن.
زندگی با اندوه همراه است ،درد را از آن بزدای.
زندگی با شادی همراه است،احساسش کن،دریابش وتقسیمش کن.
زندگی بسته به آرمانهایی است، بکوش تا به والاترینشان برسی.
زندگی مقصودی را می جوید ،کاشف آن باش.
there is work in your life begin with it.
there is sorrow in your life erase the pain away.
there is joy in your life feel it know it share it.
there are goals in your life strive for the highest.
there is purpose in your life explore it.
آن کس که درد عشق بداند، اشکی براین سخن بفشاند : این سان که ذره های دل بیقرار من، سر در کمند عشق تو ، جان در هوای توست، شاید محال نیست که بعد از هزار سال ، روزی غبار ما را ، آشفته پوی باد ، در دور دست دشتی از دیده ها نهان ، بر برگ ارغوانی، پیچیده با خزان یا پای جویباری، چون اشک ما روان ، پهلوی یکدگر بنشاند ! ما را به یکدگر برساند !
